Entradas

LA FE DE ERRATAS

  Como bien explica la RAE , una fe de erratas es una “lista de las erratas observadas en un libro, inserta en él al final o al comienzo, con la enmienda que de cada una debe hacerse”. La errata es, por tanto, cualquier equivocación material en un texto. En la sociedad actual, donde se priorizan la rapidez y la inmediatez, las erratas están a la orden del día en los SMS, WhatsApp , mails y en todas las redes sociales. Los foros son ya capítulo aparte. Diría que, sin embargo, en los libros hay un mayor control de errores, gracias a los avances tecnológicos y, quizás solo sea impresión mía, la expresión “fe de erratas” suena a antiguo y obsoleto a los oídos de la mayoría. Pero la fe de erratas, muy habitual en libros no precisamente recientes,   demuestra que incluso habiendo traductor, corrector, editor, etc., aún 10 ojos revisando no son suficientes y cometemos errores igualmente. Muchos de ellos son fruto precisamente del exceso de conocimiento del texto, no necesariament...

DER KÜMMERER

  Hai un tempo tiven unha interesante conversa cun amigo alemán en relación a como nos comportamos os seres humanos cara o sufrimento e os problemas dos demais. Para el, había dous tipos de persoas no mundo: os Kümmerer , e os que non o son.   Non creo que haxa mellor palabra en calquera lingua para definir este concepto. No significado que nos atinxe, o Kümmerer é alguén que kümmert, é dicir, que se preocupa polos demais, que sempre con iniciativa e de maneira activa trata de resolver os problemas d@s demais. Resulta moi curiosa a outra acepción que ten esta palabra no falar alemán dos cazadores e agricultores, xa que se refire a un animal novo desvalido e fráxil… aquel que precisa que coiden del, non aquel que coida do resto. Pero volvendo ao significado que nos ocupa, como en todo, hai moitos graos e xeitos de preocuparse e coidar activamente doutr@s. Na serie de televisión Mr. Inbetween supoño que moit@s non verán ao protagonista, Ray, como un Kümmerer , cando realme...

TRASH TALK

O trash talk é un termo que se usa hoxe en día moi a miúdo no deporte, especialmente nos máis “mediáticos”. Se tomamos a definición ao pé de letra tal como aparece no Dicionario Cambridge, refírese aos insultos cara outr@s, especialmente no deporte. En realidade non deixa de ser unha práctica consistente en falar lixo, trash , aos rivais antes e sobre todo durante o partido, usando burlas, insultos, intimidacións, etc. co fin de que perdan a concentración e a efectividade. É curioso como o trash talk pode ata ser interpretado como unha mostra de personalidade ante rivais máis veteranos quen, cando ven chegar a un xogador novo que promete, aparte de tirar da súa maior experiencia, curiosamente recorren a miúdo á intimidación. Na liga de basket dos Estados Unidos, a NBA, sempre me chamaron a atención varias cousas relativas ao trash talk . Cando un rookie , ou debutante, usa o trash talk , normalmente non llo fai a un veterano, porque se considera unha ousadía. As poucas veces que ...

HEAVY IS THE CROWN

  A verdade é que levaba tempo sen escoitar á famosa banda Linkin Park , mestura de rock , pop , hip hop , e ata hai pouco non sabía das novas cancións coa súa nova cantante solista, Emily Armstrong. Polo tanto, non tiña escoitado o seu tema " Heavy is the crown ", cuxa versión en directo impresionoume e levoume a esta reflexión. Seguro que hai moitos modos de representar o peso da responsabilidade, de estar no cúmio ou de loitar por estar arriba. Pero xa facía un anaco que non sentía que dito peso estivese tan ben expresado como nesta peza. A letra da mesma fálanos da falta de paz, do peso emocional, de todo o que conleva o éxito, a responsabilidade e o esforzo. A miúdo idealizamos o feito de estar “arriba” no caso d@s famos@s, d@s empresari@s, millionari@s e, por conseguinte, d@s judokas de alto nivel – rexional, nacional e internacional – e, por que non?, tamén d@s sensei . Mais moita xente esquece que non é ouro todo o que reloce e mesmo como sensei temos que lidiar...

LA BELLEZA EN EL JUDO

  Si buscamos en google bajo “belleza en el judo” o “beauty in judo”, el texto primero que aparece es generado por IA y habla del concepto como tal según el judo tradicional. En inglés nos deriva a la expresión “beauty of judo”, donde es más fácil que la búsqueda se oriente hacia qué es lo bello en el judo desde el punto de vista técnico. Las siguientes entradas son una mezcla de definiciones de lo que se supone que es la belleza en el judo y opiniones de todo tipo, incluso listas top 10 de las judokas femeninas más bellas del mundo (¡!), etc.   Dichas definiciones comprenden desde la “perfecta armonía del judo JAPONÉS”, la cual “se basa en la perfecta armonía del kuzushi , tsukuri y kake ”, las katas como esencia y belleza del judo, el judo   “no es fuerza estética; es fuerza aplicada”, la plasticidad y belleza de las ejecuciones, la belleza en la capacidad en superar obstáculos… El concepto de belleza posiblemente sea uno de los conceptos más cambiantes, discutido...

EL FUEGO SÍMBOLO DE LA PASIÓN

  Muy a menudo usamos el símbolo del fuego para indicar algo que causa pasión, incluso hasta el emoticón del fuego, o nos referimos a personas que son apasionadas como si tuvieran fuego dentro. El otro día recordé una entrevista a Chad Smith , batería de la famosa banda Red Hot Chili Peppers . En un momento de dicha entrevista habla de la mala idea que era salir a un concierto en el que antes hubiera tocado el excéntrico grupo alemán Rammstein . Caracterizados por una curiosa mezcla de ritmos disco, con guitarras heavy metal, teclados melódicos, letras poderosas y provocadoras, así como una estética aún más en esa línea, los conciertos de la banda germana son un espectáculo no apto para cardiac@s, con un importante uso de fuego y llamas. Con esta receta, no extraña por tanto que Chad Smith se sintiera eclipsado e intimidado. Llegado el momento, cruzaron palabras Chad Smith y el cantante de Rammstein, Till Lindemann , quien por cierto fue nadador profesional clasificado para unos...

LA RUTINA NO SIEMPRE ES ABURRIDA

  La rutina no siempre es aburrida; al contrario, hasta puede ser necesaria. Tenemos la tendencia – y entono un mea culpa – de asociar esta palabra con algo que, de tanto repetirlo, resulta aburrido. Si tenemos unos hábitos muy marcados, consideramos que nuestra vida es rutinaria y, por tanto, aburrida. Y puede que sea así en muchos casos, pero también hay muchas personas a las cuales esa rutina les da seguridad y mayor sensación de felicidad. Si me concentro en el término en el sentido de las acciones repetidas con la finalidad de perfeccionar algo, por ejemplo, en el judo una técnica, solo veo cosas positivas. Pero también sé que esa insistencia en repetir lo mismo hasta la saciedad para conseguir a veces que nos salga a medias, incluso mal, o que nos salga bien y al día siguiente mal, puede ser muy frustrante… y aburrido. Nos gusten o no, las rutinas son necesarias e incluso imprescindibles en el deporte. Por mucho que como sensei nos pueda gustar tener variedad en nuestro...

A EMPATÍA: MITO OU REALIDADE?

  Non sei se é a miña impresión ou hoxe en día está de moda a palabra “empatía” e, como adoita acontecer con moitos termos, de tanto usalo, ás veces non é utilizado como se debe ou abusamos del.   Segundo o dicionario da Real Academia Galega a empatía é a “identificación afectiva cos sentimentos ou estado de ánimo doutra persoa”. Se analizamos a frase detidamente, penso que unha gran parte da xente se considera empática, porque a priori identificarse cos sentimentos doutras persoas ou entendelos en moitos casos pode parecer evidente. Para min a empatía está nun nivel similar a conceptos como a obxectividade ou a perfección. Creo neles máis como unha aspiración individual e colectiva de achegarse só parcialmente a algo que sexa parecido á obxectividade ou a perfección, que como a meta real e factible dos seres humanos. Identificarse cos sentimentos e estados de ánimo dos demais considero que probablemente sexa unha das cousas máis complicadas de conseguir. Estaremos cerca...

O RECOÑECEMENTO DA PROPIA IGNORANCIA

  A aprendizaxe ten moitos camiños e moitas formas. A busca do coñecemento, a ansia por aprender, por mellorar, a curiosidade , o inconformismo… Poderiamos estar a mencionar miles de expresións, razóns e obxectivos que nos levan conscientemente a tratar de aprender algo. Pero na base de todo está o primeiro significado da palabra “aprender” como ora no diccionario da Real Academia Galega: Adquirir o coñecemento de [algo], chegar a saber por medio do estudo, a práctica, a observación, a experiencia etc. É dicir, aspiramos a aumentar, a achegarnos ao coñecemento de algo a través do dominio maior posible dese algo. Co cal, o coñecemento máximo no judo, por exemplo, ben podería ser cumprir co propósito do judo segundo dita o Kodokan , dominar todas as técnicas do Gokyo , coñecer a competidor@s de todos os niveis e un enorme conxunto de información. Pero se cadra todos eses datos teñen un límite e podemos chegar a pensar que alcanzando ese tope ou achegándonos a el, xa completamos...

EL SÍNDROME DEL NIDO VACÍO

  Como bien es conocido, de todos los animales el ser humano es muy probablemente el que más tarda en independizarse de sus progenitores. En mi vida he tenido varios gatos y he observado el comportamiento   de los míos y del de los de amig@s y conocid@s. Algo que siempre me ha llamado especialmente la atención es la relación de las hembras hacia los hijos, generalmente machos, que se quedan ya adultos en el hogar. La adolescencia de los felinos comienza en edad muy temprana y los machos acostumbran incluso a desaparecer meses cuando salen ás xaneiras , es decir, cuando buscan a las hembras que están en celo en los primeros meses del año. Curiosamente ese mismo gato macho joven, cuando vuelve a casa después de estar “de fiesta”, sigue comportándose en ocasiones como si aún estuviera al amparo de su madre. La madre actúa como si tuviera aún que cuidar de su otrora bebé, pero al mismo tiempo, le insta a marcharse. He visto a hembras cazar, su hijo ya adulto venir a por la comid...

A IMPORTANCIA DE APRENDER DO MALO

  Cando non temos moito tempo e queremos ver a televisión, para relaxarnos e gozar do momento, adoitamos buscar unha película que nos poda gustar, que teña unha boa crítica, que sexa boa, ou se non o é, polo menos que nos entreteña. Cando lemos un libro, tratamos de elixir un que sexa unha boa lectura. Podemos seguir con máis analoxías onde o que prima é que pasemos un bo momento e mesmo a calidade. Non lle vexo ningún problema a isto; ao contrario. Cando o obxectivo dunha actividade ou acción é aprender, é habitual tratar de atopar a mellor app , o mellor titorial, pedir referencias dun sitio onde practicar a actividade desexada, etc. Non é moi distinto dalgún xeito ao boca a boca que funciona en moitos traballos. Buscamos o mellor. Queremos aprender do mellor. Tampouco lle vexo ningún problema a isto; ao contrario. Pero a realidade é que se pode aprender de todo e de tod@s. Se nos gusta o cine, penso que hai que ver todo tipo de películas, tanto boas como malas. Se nos gusta ...

EL ACTOR SECUNDARIO BOB

  “El actor secundario Bob” es la traducción usada en España para el personaje Shideshow Bob de la legendaria serie de animación Los Simpson . El adjetivo “secundario” no deja lugar a dudas sobre su siginificado, si bien la palabra original en inglés shideshow tiene un interesante matiz, ya que se refiere a eventos o shows que acompañan a actuaciones más importantes, una especie de actuación secundaria. En la serie televisiva en cuestión, este personaje comienza formando pareja en espectáculos de TV con Krasty El Payaso , detrás del cual Bob queda eclipsado. Hay un término que se usa ahora más a menudo, por ejemplo para la entrega de los Oscar , en castellano “actor de reparto” y en inglés “ supporting ”, como actor de apoyo. Aunque a menudo se usen como sinónimos, el actor de reparto y el actor secundario no son exactamente lo mismo . Mientras que el actor principal es el eje de la historia, sobre el cual gira la trama principal, el actor secundario no soporta tal peso en el ...