Entradas

O RECOÑECEMENTO DA PROPIA IGNORANCIA

  A aprendizaxe ten moitos camiños e moitas formas. A busca do coñecemento, a ansia por aprender, por mellorar, a curiosidade , o inconformismo… Poderiamos estar a mencionar miles de expresións, razóns e obxectivos que nos levan conscientemente a tratar de aprender algo. Pero na base de todo está o primeiro significado da palabra “aprender” como ora no diccionario da Real Academia Galega: Adquirir o coñecemento de [algo], chegar a saber por medio do estudo, a práctica, a observación, a experiencia etc. É dicir, aspiramos a aumentar, a achegarnos ao coñecemento de algo a través do dominio maior posible dese algo. Co cal, o coñecemento máximo no judo, por exemplo, ben podería ser cumprir co propósito do judo segundo dita o Kodokan , dominar todas as técnicas do Gokyo , coñecer a competidor@s de todos os niveis e un enorme conxunto de información. Pero se cadra todos eses datos teñen un límite e podemos chegar a pensar que alcanzando ese tope ou achegándonos a el, xa completamos...

EL SÍNDROME DEL NIDO VACÍO

  Como bien es conocido, de todos los animales el ser humano es muy probablemente el que más tarda en independizarse de sus progenitores. En mi vida he tenido varios gatos y he observado el comportamiento   de los míos y del de los de amig@s y conocid@s. Algo que siempre me ha llamado especialmente la atención es la relación de las hembras hacia los hijos, generalmente machos, que se quedan ya adultos en el hogar. La adolescencia de los felinos comienza en edad muy temprana y los machos acostumbran incluso a desaparecer meses cuando salen ás xaneiras , es decir, cuando buscan a las hembras que están en celo en los primeros meses del año. Curiosamente ese mismo gato macho joven, cuando vuelve a casa después de estar “de fiesta”, sigue comportándose en ocasiones como si aún estuviera al amparo de su madre. La madre actúa como si tuviera aún que cuidar de su otrora bebé, pero al mismo tiempo, le insta a marcharse. He visto a hembras cazar, su hijo ya adulto venir a por la comid...

A IMPORTANCIA DE APRENDER DO MALO

  Cando non temos moito tempo e queremos ver a televisión, para relaxarnos e gozar do momento, adoitamos buscar unha película que nos poda gustar, que teña unha boa crítica, que sexa boa, ou se non o é, polo menos que nos entreteña. Cando lemos un libro, tratamos de elixir un que sexa unha boa lectura. Podemos seguir con máis analoxías onde o que prima é que pasemos un bo momento e mesmo a calidade. Non lle vexo ningún problema a isto; ao contrario. Cando o obxectivo dunha actividade ou acción é aprender, é habitual tratar de atopar a mellor app , o mellor titorial, pedir referencias dun sitio onde practicar a actividade desexada, etc. Non é moi distinto dalgún xeito ao boca a boca que funciona en moitos traballos. Buscamos o mellor. Queremos aprender do mellor. Tampouco lle vexo ningún problema a isto; ao contrario. Pero a realidade é que se pode aprender de todo e de tod@s. Se nos gusta o cine, penso que hai que ver todo tipo de películas, tanto boas como malas. Se nos gusta ...

EL ACTOR SECUNDARIO BOB

  “El actor secundario Bob” es la traducción usada en España para el personaje Shideshow Bob de la legendaria serie de animación Los Simpson . El adjetivo “secundario” no deja lugar a dudas sobre su siginificado, si bien la palabra original en inglés shideshow tiene un interesante matiz, ya que se refiere a eventos o shows que acompañan a actuaciones más importantes, una especie de actuación secundaria. En la serie televisiva en cuestión, este personaje comienza formando pareja en espectáculos de TV con Krasty El Payaso , detrás del cual Bob queda eclipsado. Hay un término que se usa ahora más a menudo, por ejemplo para la entrega de los Oscar , en castellano “actor de reparto” y en inglés “ supporting ”, como actor de apoyo. Aunque a menudo se usen como sinónimos, el actor de reparto y el actor secundario no son exactamente lo mismo . Mientras que el actor principal es el eje de la historia, sobre el cual gira la trama principal, el actor secundario no soporta tal peso en el ...

CAMBIAR O NO CAMBIAR: ESA ES LA CUESTIÓN

  El cambio es bueno, pero no siempre. En el deporte a menudo se dan situaciones en las que alguien decide realizar cambios estructurales importantes inesperados a fórmulas que funcionan. Uno de los casos recientes más sonados es el traspaso del genio esloveno del basket , Luka Doncic , quien tras ser uno de los mejores jugadores de la NBA y haber liderado a su equipo, los Dallas Mavericks , a luchar por los puestos más altos, es traspasado a otro equipo sin previo aviso de un día para el otro . Las razones del mandatario de su equipo eran de lo más variadas y sus consecuencias muy predecibles: malos resultados del equipo, la afición enfurecida por haberles negado seguir con una de las joyas de la NBA, pidiendo en cada partido la dimisión del responsable… cosa que finalmente sucedió al ser despedido. Saber cambiar es un don y en múltiples ocasiones, cuesta una inmensidad hacerlo. Mucha gente afirma que ello@s son así y que no van a cambiar. También es cierto que cuando queremos a...

É JUDO OU O PARECE

Hai tempo lía unha entrevista ao virtuoso guitarrista Steve Vai na que afirmaba que a mellor lección que aprendera do seu profesor e tamén famoso guitarrista Joe Satriani era que “a calidade da melodía é o máis importante dunha canción. E cando poñas os dedos na guitarra, asegúrate de que o que saia sempre soe a música”. A segunda frase é a que máis pensativo me deixou e levoume á inevitable conexión co judo. Cando imos a clase ao colexio pasamos horas nas que temos todo tipo de sensacións e sentimentos, desde a ilusión ao aburrimento, e cantas veces parece que asistimos á clase por pasar o tempo e porque é ensino obrigatorio. Unha   pregunta que se escoita de cotío ao saíren @s nen@s do colexio tanto tralas clases como logo das actividades extraescolares é: que tal o pasaches hoxe? Nada en contra desta pregunta, entendible e xustificada e mesmo necesaria. Pero cóstame lembrar cantas veces escoitei a pregunta: que aprendiches hoxe? Non digo que non se formule, nin que non sexa...

LOS ERRORES NO FORZADOS

En el tenis existe un concepto que a mí siempre me pareció un tanto particular: el error no forzado. Incluso hay estadísticas en los partidos de cuántos errores forzados ha tenido cada tenista y la influencia que dicha diferencia ha podido tener en el resultado final. Mejor aún son los así llamados “puntos ganadores”. Simplificando mucho, los "errores no forzados" son aquellos cuando durante un intercambio de golpes el/la tenista manda la pelota a la red o fuera del área de juego sin aparentemente haber sido forzad@ a cometer dicho error. El “punto ganador” es el definitivo en ciertos intercambios largos en los que el/la tenista se lanza al ataque, arriesga y consigue el punto. Si nos fijamos en las estadísticas de la última final masculina del principal torneo de tierra batida Roland Garros , vemos que el total de puntos ganados de ambos tenistas es casi el mismo y dicho número no coincide con la suma de los golpes ganadores y los errores forzados. El ganador del torneo, ...